(ciąg dalszy wczorajszej notki)

Dzisiejsze spacery po mieście zaowocowały wizytami w urzędzie skarbowym, urzędzie miasta i w kancelarii radców prawnych, w międzyczasie rozmawiałem też przez telefon z panią asesor z biura komornika oraz urzędem sąsiedniej gminy, gdzie – według moich informacji – zameldowany jest ten drugi Michał Buchta, prawdziwy dłużnik. Poza poniższym kilkuletnim dokumentem z US stwierdzającym, że mój NIP i NIP dłużnika to dwa inne numery, zarejestrowane zresztą w innych urzędach skarbowych, udostępniam też zaświadczenie z UM, że nie prowadzę i nigdy nie prowadziłem działalności gospodarczej.

Niektóre dane zostały zakreślone.

Zarówno rozmowa w US (po kilku przekierowaniach do kolejnych urzędniczek), z komornikiem, jak i z prawnikiem, wypadła dla mnie korzystnie. US przy okazji NIP-u niezgadzającego się z adresem zwraca pismo do komornika. Pani asesor zaproponowała kontakt pisemny. O szczegółach rozmowy z prawnikiem nie chcę pisać, ale jestem spokojny. Trochę zawiedziony, bo chyba niestety odszkodowania nie będzie.

Z firmą windykacyjną nie miałem kontaktu, oprócz telefonu w czerwcu. Natomiast w jakiś sposób muszę odreagować na nich tej sytuacji. Zapłacą za to. Wizerunkiem. Mail rozpoznawczy do pewnej organizacji już poszedł, myślę o kolejnych adresatach. Macie jakieś pomysły?