polecam przypowieść polityczną
Gry w szmaciankę w naszej Psiejwólce
Dość o polityce. Przerwa na futbol.
” – Piękny strzał, pięęęknyyy strzaaał, proszę Państwa, wyjątkowo piękny… no, co prawda niecelny – ale przecież nie o to tu chodzi…” – zdarzyło się kiedyś wykrzyczeć pewnemu komentatorowi piłkarskiemu. I miał chłop rację.
Kibicuję Polonii Psiawólka od dawna. Niestety, w ostatnich sezonach II Ligi niezbyt jej szło. Co prawda jakimś cudem nie spadała mimo to do III, ale i awans do ekstraklasy wydawał się mrzonką. Ludzie w Psiejwólce nawet przywykli i pewnie tolerowaliby dalej byle jakich kopaczy, szemranych trenerów i z lekka wczorajszych działaczy, odrapane i twarde ławki na trybunach, nieświeży barszczyk w barze oraz śmierdzący kibelek na zapleczu stadionowych budynków – gdyby całe to futbolowe towarzystwo nie robiło się z sezonu na sezon bezczelniejsze. (…)
Wieloletni prezes (vel „prezio”) Kwaskowski, pierwszy trener Zmyller, masażysta Aleksy, a nawet szef klubu sponsora Kluczyk, zasłużona czirliderka Czenczynszylówna i niedojdowaty napastnik Cyduch odeszli w cholerę, jak zły sen jakiś. Powiało nowym. Kolejny sezon Polonia Psiawólka rozpoczynała z polotem, z nowymi nadziejami i ze znacznie odnowionym składem.
autor: Michał Buchta, 30 sie 2007 | polityka, Polska, władza | brak komentarzy »
